SECRET GARDEN

ik hoor de winden huilen
door takken en door kruinen
over het dak en langs de muren
een zee van lentebloesems zweeft
zwierig langs oud geleefde stammen
sneeuwend en poederroze
en met het klimmen van de uren
komt ook wat zon tevoorschijn

zo schuiven de seizoenen
dompelen mijn sacrale wildernis
in immer wisselend decor
nu blaast de storm vergeelde
bladeren en dorre twijgjes
in pirouettes rond
dropt ze in vochtig mos
op herfstige hortensia,
hoog boven de schimmelige
geur van zwammen
fluiten merels in kwatrijnen,
tot op het vederlicht moment
waarop ook zij geruisloos
naar de eeuwigheid verdwijnen

tine hertmans